
Rato quería correr mundo.
Día tras día escondido na tobeira,
día tras día fuxindo dos gatos da casa,
día tras día corre que te corre por unha migalla de pan seco…
Aquilo no era vida!
E meu dito, meu feito:
un bico para todos,
un queixo na mochiliña,
e alá se foi.
Anda que te anda,
cruzou un ollal,
saltou un botón
e botouse a navegar
polo Mar dos Manteis.
Ao chegar á outra beira,
atopou a Can:
—Rato, onde vas,
tan lonxe da rateira?
—Vou correr aventuras
e, se vés, somos dous.
E meu dito, meu feito:
un bico para todos,
un óso na mochila,
e alá se foron
don Rato e don Can.
Anda que te anda,
cruzaron un campo,
saltaron un valo
e botáronse a navegar
polo Mar dos Trigais.
Na outra beira,
atoparon a Elefante…
.
Es una sensación muy curiosa, leerte en una lengua que comprendes, pero no hablas. La traducción es de Sara Monda.



8 respuestas hasta el momento ↓
Mar // 25 02 2008 a 1:18 pm |
Debe ser gratificante ver como tu trabajo es valorado y traducido para que otras personas lo revivan en casa. Estamos deseando leerlo. Un beso
darabuc // 25 02 2008 a 3:36 pm |
Gracias, Mar. Es gratificante, como bien dices; y emocionante, incluso.
Un beso
Biblioteca Mestres Goldar // 26 02 2008 a 5:53 pm |
Muchas gracias, Gonzalo. Hemos recibido “Ollobrusco” y nos ha encantado. La historia es preciosa y la ilustración muy original.
Hemos hecho ya algunas lecturas en voz alta y el gallego “le queda muy bien”. ¡Enhorabuena!
Un abrazo,
Mik
Lectores e lectoras do Ceip. Mestres Goldar.
darabuc // 26 02 2008 a 6:48 pm |
A vosotros por vuestro trabajo, Mik. Sin los mediadores que acercan los libros a los niños un día tras otro, los autores estaríamos en un desierto. Me alegro de que os haya gustado el libro en general y también de que suene bien el trabajo de “Sara”. Sé que estuvieron puliendo muchos detalles con la editora.
Otra cosa: dentro de unos días me gustaría traerme aquí el poema de “A vella do candil”, de Carmen, si no tenéis inconveniente.
Un abrazo
Biblioteca Mestres Goldar // 27 02 2008 a 4:00 pm |
No hay problema. Carmen está encantada de que te sea útil su creación.
Un abrazo
Mik.
darabuc // 28 02 2008 a 10:03 pm |
Gracias, Mik; entonces, sin prisa, algún día la subo. Creo que un sitio de literatura infantil no puede dejar de tener sitio para los textos y los dibujos de los propios niños y niñas.
Un abrazo
Paula // 5 05 2008 a 1:11 pm |
Al fin lo leí y me gustó.
Enhorabuena.
Un abrazo.
Paula
darabuc // 6 05 2008 a 11:47 am |
Gracias, Paula.
Un abrazo,
Gonzalo